Nasze Kółko Różańcowe trwa około 80lat. Pierwszą zelatorką była moja babcia Zofia Jaroszek, 
po
 upływie lat następną zelatorką została moja mama Bronisława Jaroszek, która pełniła delatorstwo, aż do śmierci tzn. do sierpnia 1985r Następnie przejęłam ja  zaszczytną funkcję i prowadzę do chwili obecnej Krystyna Sałek.
Za patronkę przyjęliśmy Św. Annę, która jest matką Najświętszej Marii Panny, abyśmy za jej przykładem
czcili Matkę Boską Królową Różańca Świętego. Dnia 6 maja 2007r. wśród Kół Żywego Różańca naszej parafii zostaliśmy wpisani
do Księgi RóżańcowejWszyscy jesteśmy świadkami mocy i siły modlitwy Różańcowej.
Członkami Róży św. Anny  następujące osobyKrystyn Sałek, Franciszka Rojek, Janina Luty, Krystyna Luty, Wiesława Trzos, 
Janina Woś, Krystyna Tabor, Jadwiga Kuropieska,Maria Kiraga, Grażyna Kryczka,Maria Kuczkowska,Teresa Grabowska,
Krystyna Grzywacz , Maria Zielińska, Stanisława Mazur,Jan Kiraga, Jadwiga JaroszekJanina Drela, Janina Mróz i Genowefa Mróz. Z naszego Kółka Żywego Różańca zmarły osoby: ŚP.Maria Kilińska, Iwańczyk Józefa,Mara Bernaś, Stanisława Kryczka,
Józefa Grabowska, Janina Kiraga, Janina JaroszekPrzez 10 lat prowadziłam w swoim domu,a później za zgodą wszystkich członkiń
Kół Żywego Różańca przeszliśmy do kościoła i tak jest 
do chwili obecnej. Zmiany Tajemnic Różańcowych prowadzę w kościele
w pierwszą niedzielę każdego miesiąca.Tam wymieniamy tajemniczki i intuicję modlitewne na najbliższy miesiąc.



                                                                                                                                                                                                                Zelatorka Krystyna Sałek

Obecna zelatorka Jadwiga Kuropieska

 

 

Ewangelia na dzis

06 marzec 2021

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Sobota 2021-03-06, Wielki Post
    Łk 15,1-3.11-32
    W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi». Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie, i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał na służbę do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”. Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić. Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”. Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”. Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».
JSN Mico template designed by JoomlaShine.com