Koło Żywego Różańca w Poświętnem powstało 9 marca 2007 roku. Za patronkę przyjęliśmy św. Łucję dziewicę i męczennicę, abyśmy za jej przykładem postępowali jak dzieci światłości, byli gorliwymi wyznawcami Chrystusa i nigdy nie wyparli się swej wiary.

6 maja wśród 15 kół Żywego Różańca naszej parafii zostaliśmy wpisani do Księgi Różańcowej. Członkami Róży św. Łucji są: Małgorata Brodowska, Jadwiga Gawor, Grażyna Giedyk, Barbara Jagieło, Janina Jaroszek, Krystyna Piechurska, Krystyna Piechurska, Danuta Pestka, Krystyna Rudnikowska, Alicja Rzeczkowska, Jerzy Sito, Wanda Sito, Irena Siczek, Wiesława Stępień, Stanisława Strzelec, Mariola Święcicka, Teresa Tarczyńska, Zuzanna Traczewska, Elżbieta Wakulińska oraz zelatorka Marta Rusek.

Wszyscy jesteśmy świadomi mocy i siły Modlitwy Różańcowej, dlatego też poprzez nią chcemy realizować naszą współodpowiedzialność za Kościół Powszechny na całym świecie. Naszą codzienną modlitwą różańcową, obejmujemy sprawy i intencje podsuwane przez Ojca św., własnych rodzin, bliskich, parafii, Kościoła i Ojczyzny.

Zdajemy sobie też sprawę z konieczności nieustannego pogłębiania własnej wiary i duchowości. Czynimy to na comiesięcznych spotkaniach formacyjnych w każdą I niedzielę miesiąca. W programie każdego spotkania jest podanie intencji modlitewnej na najbliższy miesiąc, wspólna modlitwa i wymiana tajemnic różańcowych. Osoby, które z różnych powodów nie mogą uczestniczyć we wspólnych spotkaniach jednoczą się z całą Wspólnotą duchowo i poprzez osobisty kontakt z członkami Koła.

Msze Święte

w niedziele:
7:00, 9:00, 12:00, 16:00

w tygodniu:
7.00, 18:00

Ewangelia na dzis

06 lipiec 2020

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Poniedziałek 2020-07-06, WSPOMNIENIE BŁ. MARII TERESY LEDÓCHOWSKIEJ, DZIEWICY
    Mt 9,18-26
    Gdy Jezus mówił, pewien zwierzchnik synagogi przyszedł do Niego i oddając pokłon, prosił: „Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i włóż na nią rękę, a żyć będzie”. Jezus wstał i wraz z uczniami poszedł za nim. Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza. Bo sobie mówiła: „Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa”. Jezus obrócił się i widząc ją, rzekł: „Ufaj córko; twoja wiara cię ocaliła”. I od tej chwili kobieta była zdrowa. Gdy Jezus przyszedł do domu zwierzchnika i zobaczył fletnistów oraz tłum zgiełkliwy, rzekł: „Usuńcie się, bo dziewczynka nie umarła, tylko śpi”. A oni wyśmiewali Go. Skoro jednak usunięto tłum, wszedł i ujął ją za rękę, a dziewczynka wstała. Wieść o tym rozeszła się po całej tamtejszej okolicy.
JSN Mico template designed by JoomlaShine.com