Historia Róży Św. Teresy od Dzieciątka Jezus z Jedlni Kolonii Koło Żywego Różańca w Jedlni Kolonii powstało 20 marca 2007 roku. Za patronkę obrałyśmy sobie Św. Teresę od Dzieciątka Jezus.
Członkami Róży Św. Teresy Genowefa Ablewska, Barbara Deja, Barbara Drózd, Jadwiga Krawiec, Czesława Krawczyk, Stanisława Kwiatkowska, Genowefa Mazur, Stanisława Mazur, Krystyna Mąkosa, Stanisława Mróz, Bożena Rolnik, Janina Słomka, Maria Słomka, Marzena Sot, Stanisława Sułek, Krystyna Mikocka, Małgorzata Tabor, Anna Zawodnik oraz Krystyna Czachor. Comiesięczne spotkania naszego Koła odbywają się w kościele w ostatnią niedzielę miesiąca po Mszy Świętej o godz. 9.00. W czasie spotkania dokonujemy wymiany tajemnic różańcowych, podajemy intencje modlitewne na następny miesiąc oraz omawiamy sprawy bieżące naszego Koła. Modlimy się również za nas i nasze rodziny, aby Królowa Różańca Świętego opiekowała się nami każdego dnia, a wszystkie nasze prośby przedstawiała Bogu.

Prosimy Cię Nasza Najukochańsza Matko, prowadź nas przez życie drogami prawdy i pokoju, abyśmy umieli odróżniać dobro od zła i zło dobrem zwyciężać.

Pod Twoją obronę uciekamy się Święta Boża Rodzicielko.

                                                                       Zelatorka Krystyna Czachor

                                                                       Zastępca Irena Sokół

W dniu 24 kwietnia 2011 roku odeszła do Pana Maria Słomka.

Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie…

Nowym członkiem został Marian Mąkosa.

Ewangelia na dzis

06 marzec 2021

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Sobota 2021-03-06, Wielki Post
    Łk 15,1-3.11-32
    W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi». Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie, i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał na służbę do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”. Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić. Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”. Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”. Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».
JSN Mico template designed by JoomlaShine.com